Czy ptaki można hodować?

Sójka to przedstawiciel rodziny krukowatych. Jest średnim ptakiem, który występuje w prawie całej Euroazji oraz pólnocno-zachodniej części  Afryki. Również na obszarze Polski gatunek ten na pewno uznać można za popularny. Sójkę uznaje się za jednego z najbardziej barwnych ptaków z rodziny krukowatych, które spotkać można na terenie całej Europy.

Jego niebanalne zestawienie czerwonobrązowego koloru ciała z przeplatającą się czernią i niebieskim kolorem na skrzydłach, powoduje, że ptak ten jest szalenie prosty do rozpoznania. Samiec i samica sójki wykazują jednakowe ubarwienie oraz bardzo zbliżone do siebie gabaryty. Przepiękne prążkowane pióra sojki niezwykle często można zobaczyć w spadających liściach z drzew, bowiem to właśnie w okresie jesieni ptaki te się pierzą, tracąc swoje pióra.

Ptaki okazy

Pióra sojki mogą zdradzić bardzo {dużo|wiele o niej samej. Starczy zaledwie jedno pióro, aby znający się na rzeczy ornitolog, potrafił określić, w jakim wieku jest jego właściciel. Wszystko jest zasługą niebiesko-czarnych prążków, na bazie których podaje się wiek tych ptaków. Długość ciała sojki sięga maksymalnie 35 centymetrów. Rozpiętość skrzydeł tego ptaka zawiera się w kolei w przedziale od 52 do 58 centymetrów. Czytaj dalej Czy ptaki można hodować?

Zima – wymagająca pora dla ptaków

Kraska zwyczajna to gatunek ptaka, który w wielu rejonach Polski występuje pod nazwą siwki. Jest to średnich rozmiarów ptak , będący przedstawicielem krasek, którego tryb życia niewątpliwie uznać można za wędrowny. Kraska zwyczajna zamieszkuje tereny niemalże całej Europy. Szczególnie natomiast upodobała sobie tereny południowe oraz północny wschód od strony Bałtyku i Rosji. Kraskę zobaczyć można także w środkowej i południowej Azji i północnozachodniej Afryce.

Ostatnimi czasy można zaobserwować duży spadek liczby osobników tego gatunku. Można powiedzieć, że w pewnych krajach nie spotyka się go już w ogóle. Warto zaznaczyć, że pośród wszystkich kraskowatych, to właśnie kraska zwyczajna jest jedynym przedstawicielem, którego można zobaczyć w Europie. O południowym pochodzeniu kraski mówi jej egzotyczne ubarwienie, które jest w przepięknym, niebiesko rdzawym kolorze.

Ptaki a zima

Kraska zwyczajna nie wyróżnia się dymorfizmem płciowym. Różnice tkwią natomiast w porach roku, podczas których odpowiednia płeć zmienia swoje upierzenie. Budowa ciała kraski zwyczajnej jest krępa, a skrzydła mają zaokrąglony kształt. Kraska zwyczajna ma także niezwykle silny, czarny dziób oraz nogi, które mają charakterystyczny żółtawy kolor. W przypadku młodych ptaków, ubarwienie nie jest tak intensywne i kontrastowe. Do pierwszego roku życia, osobniki kraski zwyczajnej można rozróżnić od dorosłych również sterówkami. Czytaj dalej Zima – wymagająca pora dla ptaków

Ciekawe gatunki ptaków

Gołąb grzywacz jest średnich rozmiarów ptakiem, który jest dzisiaj chyba najpopularniejszym gatunkiem występującym na obszarze Polski. Jest on mylony wiele razy w gołębiem miejskim, jednak większych rozmiarów ogon, wydatniejszy pierś i mniejsza głowa to te zasadnicze cechy, które pozwalają na rozróżnienie tych gatunków. Jest to ptak wędrowny, który jest przedstawicielem szerokiej rodziny gołębiowatych. Z wszystkich gołębi żyjących dziś na obszarze naszego kraju, to dokładnie gołąb grzywacz może pochwalić się największymi rozmiarami.

Mimo, że naturalnym środowiskiem występowania tego ptaka są prześwietlone lasy liściaste i mieszane, w obecnej chwili znacznie częściej zobaczyć można go także w krajobrazie rolniczym bądź też najzwyczajniej w świecie w mieście. Upierzenie gołębia grzywacza jest ciemno-popielate z niebieską poświatą i metalicznie zielonymi bokami szyi.

Ptactwo

Szyję gołębia grzywacza przedzielają ponadto dwie charakterystyczne białe plamy, od których to osobnik ten zdobył taką, a nie inną nazwę. Białe są również brzegi ciemnostalowych skrzydeł. Inaczej jest w przypadku gardła oraz piersi gołębia grzywacza, które pokryte są charakterystycznym jasnordzawym nalotem. Kolejną cechą gołębia grzywacza jest jasnożółte oko, którego źrenica nie jest symetryczna. Nie sposób nie powiedzieć również o szarym od spodzie ogona, którego wierzch przechodzi w ciemniejszy kolor, natomiast koniec robi się wyraźnie czarny. Czytaj dalej Ciekawe gatunki ptaków